SuperMam -Kiseki Sora

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

ในที่สุดก็ปั่นครบค่ะ =[]=;;; 

"เพราะรอยยิ้มสามารถทำให้คนเบ่งบานได้ตลอดไงล่ะ ^^"

"..................................................................^^"

"......................^^...................."

"^^............................................................................................"

""//โดนโบก 

.

.

.

.

จิ้มแล้วพองงงงงง//ไม่มี BG

ชื่อ: เซลเอล เอวาเลสเซีย                          ฉายา: ตัวตลกแห่งบารามอส (The Joker Of Baramos)

เพศ: ชาย                                                 วันเกิด: 12 พฤษภาคม                                อายุ: 17 ปี

ถิ่นกำเนิด/เชื้อสาย: บารามอส/บารามอส+เดมอส     ส่วนสูง: 174cm                           น้ำหนัก: 108 kg (ไม่ผิดหรอก ไม่ตัน =w=)

หอพัก: หอตบตีตาย   ป้อมอัศวิน   

ลักษณะ: ผมสีม่วง ดวงตาสีฟ้าม่วง ผิวขาว

อาชีพ: ตัวตลก ผู้นำคณะละครสัตว์ นักฝึกสัตว์ นักพเนจร

สรรพนามแทนตัวเอง/คนอื่น : ผม/คุณหนู คุณนาย คุณหญิง คุณยาย คุณผู้ชาย (เรียกจะมั่วๆ ผิดเพศก็ช่างมัน -.-*)ชื่อคนคนนั้น 

นิสัย :

รักสนุก มองทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป

ทุกอย่างเป็นเรื่องสนุกของเขา ทำอะไรก็ดูง่ายไปเสียหมด แต่ไม่เอาจริงเอาจังสักเรื่อง

สามารถเปลี่ยนบรรยากาศมาคุเป็นงานรื่นเริง

ร่าเริง แจ่มใส ยิ้มทั้งวัน ใจกว้าง ไม่จริงจังในทุกๆเรื่อง

เห็นอย่างงี้ แต่มีเพียง ฮาเดส คนเดียวที่บอกว่า ไม่ต้องฝืน..

ไม่ว่าใครก็จะทำตัวเท่าเทียมด้วยเสมอ ทั้งครู อาจารย์ รุ่นพี่ เพื่อน รุ่นน้อง

ขี้เล่น ขี้แหย่  ขี้แกล้ง ขี้งอน ขี้เหม็น ขี้ก้าง (หลังๆเหมือนไม่ใช่)

นานๆทีจะพูดอะไรมีสาระ อย่างน้อยก็มีล่ะน้า~ แต่จะเป็นการสื่อให้เห็นถึงความเฉลียวที่มีอยู่

ประวัติ

         เอวาเลสเทีย ตระกูลนักแสดงคณะละครสัตว์ไร้ชื่อเสียง ที่จะคอยออกแสดงโชว์ตามเมืองต่างๆ การเดินทางตลอดชั่วอายุคนถูกสืบทอดต่อกันมายาวนาน จนทีสุด ในคืนหนึ่งก็เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น เมื่อรถม้าทั้งขบวนวิ่งชนเข้าที่ชายแดนป่า แล้วถังเชื้อเพลิงด้านหลังขบวนเกิดระเบิด กลายเป็นไฟไหม้ขึ้น เหตุการณ์ครั้งนั้น...ไม่มีใครเหลือรอดกลับมาอีกเลย..เหลือเพียงเด็กชายวัย 8 ขวบที่บาดเจ็บสาหัส และได้รับการช่วยเหลือกับเด็กวัยเดียวกันนามฮาเดส  นับตั้งแต่นั้นเซลเอลก็ได้เดินทางติดตามฮาเดสไปทุกที่ จนกระทั่งถึงเอดินเบริกที่ที่ฮาเดสประสงค์จะเข้า ทำให้เขาตามเข้ามาด้วยเช่นกัน (ดราม่ามั๊ก - -v)

ความสามารถ

 มีวิธีที่จะปราบสัตว์ร้าย(เกือบ)ทุกชนิด

ใช้ศาสตร์มืด มนต์ดำ

เก่งกายกรรม ปามีด ทักษะที่ได้จากการแสดงมาประยุกต์เป็นการต่อสู้

อื่นๆ

ถือคติ ปัญญา(อ่อน)ย่อมชนะกำลัง เพราะงั้นยิ้มสู้ไว้นะพวกเรา! ( เกี่ยวมั้ย - -“)

เคารพฮาเดสเหมือนเป็นพี่ชายคนนึง

หน้ายิ้มตาย(?)ตลอดเวลา ไม่ว่าจะโกรธ หรือจะโดนด่า จะโดนว่า จะงง จะโง่แค่ไหน ทุกครั้งที่พูดต้องมี ^^ ต่อท้ายเสมอ -0-

เป็นมาโซแหละ - -V

ชอบ: ฮาเดส สัตว์ ธรรมชาติ

เกลียด: ไฟ(ภาพติดตาตอนเกิดโศกนาฏกรรม) ดาบ เลือด

สถานะ: โสดสนิท    NL BL - OK 

EMS: ได้ค่ะ ดีมากสุดเลย ^^

Twitter เปลี่ยนแล้วน๊า*0*

อาวุธ:

มีดสั้น *แปะโป้ง*

คทา *แปะโป้ง*

เครื่องมือการแสดง *แปะก้อย* โดนตัดนิ้วโป้ง

ของรอบตัว เอามาปาใส่ ก๊าก// 

สัตว์พาหนะ

 กอลิลล่า (อายาอาย่ะ!!~)ชื่อ เอลิซาเบธ //ถึงแม่นมผมจะไม่เท่ห์เหมือนของฮาเดส แต่มันก็น่ารักมากนะ ^^

เห็นมั้ย แอ๊บแบ๋วเชียวยิ้มได้ด้วย

นั่นๆ มีท่าเซ็กซี่ด้วยเห็นมะ?

ชะอุ๊ย!!!

เริ่มแก่ลง สีขนเลยมีหงอกเปลี่ยนสี สาธุ - -V

ไม่ต้องงงว่าผมจะนั่งยังไงนะ..

.

 ถึงผมจะแปรสภาพเป็นโคอาล่าสักช่วงนึงก็เถอะ..-w-V

ข้อสอบ:

1. ถ้าได้เป็นกษัตริย์ สิ่งของที่ต้องการจะถือหรือสวมเป็นอันดับแรกคืออะไร?

เสื้อผ้าไง กร๊ากกกกก//

ก็ได้ๆ สวมแหวน เพราะว่า มันเล็กเดี๋ยวกลิ้งหล่นหาย เสียดายตายเลย//อุ๊บส์

อีก อย่างๆ การปกครองใคร หากพึ่งพาเพียงอำนาจหรือพลัง สิ่งที่จะได้คงมีแต่การผืดพลาดและสูญเสีย ดังนั้น หากขาดปัญญาในการบริหารปกครอง ประเทศชาติย่อมไม่ไกลจากคำวว่าพังพินาศ

2. สิ่งที่ต้องการได้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นกษัตริย์ของตัวเอง คืออะไร?

ดาบ ถึงผมจะใช้มันไม่เป็นก็เถอะ (ใช้เป็นแต่มีดอ่านะ ฮ่ะๆ) ถือเอาไว้เป็นอัศวิน อาฮ๊า เทห์มั้ยล่ะ//โดนสอยร่วง

เพราะ..เพราะ.. เอ่อ.. เพราะเอาไว้ปกป้องไงล่ะ  การปกป้องคือหน้าที่ขิงกษัตริย์ด้วยเช่นกัน มิใช่เพียงแค่ทหารเท่านั้นที่จะทำหน้าที่นี้ ดังนั้น ผู้คิดร้ายต่อปวงประชา เพื่อนพ้องของชั้น (แล้วก็ชั้นด้วย) ชั้นก็พร้อมที่จะหันคมดาบใส่ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม (แค่หันพอมะ? ไม่กล้าแทง)

3. สิ่งที่ต้องการมอบให้ประชาชนในแคว้นของตน คืออะไร?

มงกุฎ แพงสุดแระ ชั้นมีแค่นี้ 55//ฉีกแบ่งโปรยแจก(?) //

ใจ กษัตริย์ที่ผมมี ถ้าไม่ให้เหล่าประชาราษฎ์ ชั้นจะเก็บไว้ให้แพะที่ไหนอีกล่ะ ใจของชั้นก็คือพวกท่านไงล่ะ (เพราะงั้นเก็บไว้ให้ดีนะ เสียดาย)

4. ถ้าถึงเวลาที่จะต้องสละทิ้งทุกอย่าง ของสี่อย่างที่ว่ามานี้ให้ลำดับของที่อยากจะทิ้งอย่างแรกจนถึงอย่างสุดท้าย?

ดาบ>>แหวน>> คทา>>มงกุฎ

ดาบ แฮะๆ ผมบอกล้วว่าชั้นใช้เป็นแต่มีด//แบมือ ยอมแพ้ 

แหวน หากขาดสิ่งๆนี้แล้วไม่มีปัญญาดูแลราษฎรต่อไปล่ะก็ ก็สมที่จะสูญเสียทุกอย่าง เพราะในเมือเรามีมหาปราชญ์อยู่แล้ว ไยเล่าเราจึงต้องพึงแหวนแห่งปราชญ์มาประดับสมองไว้อีก เพราะชั้นเชื่อว่า ไม่ว่าอะไรจะดีขนาดไหน ก็คงไม่พาให้สมองชั้นมันดีไปก่านี้อีกหรอก หุหุ

คทา พลังนี้ที่ผมได้ครอบครอง ถึงครายามต้องปลดปล่อย ก็ขอให้ได้ไปอยู่ในมือของผู้ที่จะทำหน้าที่ดูแลมันให้ไปใช้ในทางที่ชอบธรรม เพราะสุดท้ายแล้ว ผมก็ไม่อาจทรยศต่อใจกษัตริย์นี้ไม่ได้หรอก

มงกุฎ แหงแหละ แพงสุด เก็บไว้ขาย//โดนตบ บวม

ใจ ที่รวบรวมหน้าที่ ความรัก ความรับผิดชอบ ถ้าจะต้องทิ้งขว้างไปเสียล่ะก็ สู้ให้ชั้นทิ้งชีวิตให้กายตายไปพร้อมกับความภาคภูมิที่ได้รักศาเกียรติยศของ ความเป้นกษัตริย์จนวินาทีสุดท้ายเถอะ

เสร็จแล้ว 2 คน // 

อีกคน ฮาเดส เซนาเอลริส ลงไปเมื่อเอนทรี่ที่แล้วนะค่ะ ^v^

ฝากลูกชายอีกคนด้วยค่า ครั้งนี้ออกซุยหน่อยแฮะ เส้นก็ไม่ตัด -.-

ปล.ตัวนี้ขี้เกียจลงสี เละไปหน่อย ขออภัยจ้ะ -/\-//โดนเซลเอลโดดถีบ แต่ขยันหาอีโมมาแปะเนี่ยนร๊าาาา